asinus's profile~:asinus:~ - and the sto...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
April 30 Specific Drug–nutrient InteractionsSpecific Drug–nutrient InteractionsSeveral medications interact with EN, and patients should be monitored for altered clinical response or subtherapeutic drug levels.[13] The more common drug–nutrient interactions are described below. PhenytoinFor patients receiving EN who cannot safely swallow phenytoin capsules, the liquid preparation is the preferred formulation for delivery through a tube. However, there is a well-documented interaction between phenytoin suspension and enteral feeds. When administered concurrently, phenytoin absorption may be reduced by up to 70%, thus decreasing serum drug levels.[28] This interaction was first reported by Bauer[29] in 1982 among neurosurgical patients receiving both continuous NG feedings and phenytoin suspension; subtherapeutic serum phenytoin concentrations were noted. The author suggested stopping the enteral feeds for two hours before and after phenytoin administration, as well as flushing the tube with 60 mL of water after drug delivery. Possible reasons for the impaired absorption include phenytoin adhering to the enteral tube itself and phenytoin binding to certain components of the enteral formulations, particularly proteins and calcium salts.[30,31] Another approach for minimizing this interaction involves withholding the enteral feedings for a slightly shorter time period, one hour before and after phenytoin administration, with appropriate irrigation in between to ensure drug delivery and to maintain tube patency. To minimize the amount of time that the feedings are held, phenytoin suspension should be given twice daily rather than more often if possible.[28] Alternatively, if the enteral feedings cannot be held, then the dose of the phenytoin suspension should be increased to account for the interaction. Larger doses are usually needed to reach therapeutic levels with this strategy, and closely monitoring phenytoin levels will help determine the required dosage. However, when EN is stopped and an oral diet resumed, a phenytoin dose reduction may be necessary.[14,28] In general, when phenytoin suspension is given through a feeding tube, it should be diluted with 20–60 mL of water to enhance absorption and increase the dissolution rate.[19,32] Other formulations of phenytoin may be administered with EN. Gilbert[28] described a strategy of using the contents of extended-release phenytoin capsules mixed with water to form a slurry for delivery with continuous tube feeding. This method involves administering the total 24-hour phenytoin dose as a single daily dose made into a slurry, with the tube feeds held for 2 hours before and after drug administration. Controversy exists regarding opening phenytoin extended-release capsules. As Hatton and Magnuson[28] indicated, this should not be done since the drug's extended-release properties may be affected. Crushing phenytoin chewable tablets may be a possible option, too.[33] Another strategy involves administering the parenteral formulation of phenytoin through the enteral tube, although it should be diluted before administration because of extreme hypertonicity.[28,34] Whichever method is employed to minimize this drug–nutrient interaction, it should be used consistently throughout therapy. Close monitoring of serum phenytoin concentrations and patient clinical response is required. Consideration should be given to the type of EN formulation administered concurrently with phenytoin. Hennessy[33] confirmed that higher protein feeding formulas resulted in a greater level of binding and less phenytoin recovery. CarbamazepineA few studies suggested that enteral feedings decrease absorption of carbamazepine suspension.[35,36] Although the exact mechanism of the drug–nutrient interaction is not clear, carbamazepine may adhere to the actual feeding tube. Because of this, carbamazepine suspension should be diluted with an equal volume of sterile water or normal saline solution before administration via the enteral tube. Similar to phenytoin, close monitoring of serum concentrations is warranted when carbamazepine is given via the enteral route.[13,36] Riss et al.[37] described the administration of extended-release carbamazepine capsules through the feeding tube in children. Capsule contents were mixed with 15 mL of water, and tube flushes also occurred before and after drug administration. However, it was noted that tube occlusions developed in some children. WarfarinSeveral case reports have documented warfarin resistance in patients receiving EN.[38-40] Initially, this altered response was attributed to the high amounts of vitamin K in the enteral feeding formulations. Subsequently, the enteral products were reformulated to reduce the vitamin K content.[39] However, challenges with anticoagulation were still reported between warfarin and these reformulated enteral feeding products, which suggested another reason for this interaction.[38,41] Since warfarin is highly protein bound, it may bind to the proteins in the enteral formulas, reducing the bioavailability and interfering with its anticoagulant effect.[39,41] The prothrombin time, or International Normalized Ratio, should be closely monitored when warfarin is used concurrently with EN. The warfarin dose may need to be increased, or a switch to another anticoagulant, such as a low-molecular-weight heparin, may be necessary. Alternatively, continuous enteral feedings may be held for at least one hour before and after warfarin administration to help lessen the interaction. As the patient transitions from enteral feeding to an oral diet, a reduction in the warfarin dosage may be required.[5,14,18,40] FluoroquinolonesControversy exists regarding concurrent fluoro-quinolone administration with enteral feedings. The bioavailability of this antibiotic class may be reduced when given with multivalent cations such as calcium, magnesium, aluminum, and iron. Commonly used enteral products contain varying amounts of these cations, although their concentrations are much lower compared with antacids or mineral supplements. Concomitant administration may impair quinolone absorption.[18,42] Various studies have evaluated the interaction between enteral feeding and quinolones. However, limitations to the studies exist and include small sample size, different study populations, and different EN delivery methods.[43-47] These limitations make it difficult to reach any consistent conclusions. Although this drug–nutrient interaction is considered a class effect, the extent of the interaction appears to vary among the quinolones. Wright et al.[48] showed that when quinolones were directly mixed with an enteral feeding formulation, ciprofloxacin loss was the greatest, followed by levofloxacin and ofloxacin. Mueller et al.[44] also showed that enteral feedings decreased absorption of ciprofloxacin significantly more than ofloxacin. In contrast, Burkhardt et al.[47] demonstrated that moxifloxacin absorption was not affected by concurrent EN. There are several proposed mechanisms to reduce this interaction. Ideally, quinolones should not be given simultaneously with enteral formulas. A common practice is to hold EN for at least one hour before and two hours after quinolone dosing,[49] although this may not apply to moxifloxacin. Another option is to increase the dose of ciprofloxacin when given concurrently with EN.[13,49] When quinolones are administered through the feeding tube, the tablets should be thoroughly crushed and diluted in 20–60 mL of sterile water.[45-47] It is important to note that ciprofloxacin suspension should not be given through the feeding tube because it may adhere to the tube and cause occlusion.[5] Healy et al.[45] noted a greater reduction in both ciprofloxacin peak concentration and bioavailability when administered via jejunostomy tubes versus gastrostomy tubes. A possible explanation may be that ciprofloxacin is primarily absorbed in the duodenum; therefore, jejunal administration should probably be avoided with this medication.[42] Proton Pump InhibitorsThe administration of proton pump inhibitors via feeding tubes presents a unique challenge. These medications are acid labile and inactivated by gastric acid, so they are specially formulated to maintain their integrity until delivery to the alkaline pH of the duodenum, where absorption occurs.[5,10] Omeprazole, esomeprazole, and lansoprazole are available as delayed-release capsules containing enteric-coated granules,[50-52] but pantoprazole and rabeprazole are formulated as delayed-release, enteric-coated tablets.[53,54] Various studies have discussed alternative methods for delivering omeprazole and lansoprazole via enteral feeding tubes.[55-58] When administered through large-bore NG or gastrostomy tubes, the capsule contents (omeprazole and lansoprazole) may be mixed with apple juice or orange juice, poured down the tube, and flushed with more juice. Using acidic juices as the diluent allows the enteric-coated granules to remain intact until delivery to the small intestine, where the coating dissolves. Because of the potential for occlusion, this method of administration should not be used with small-bore feeding tubes. Mixing the granules with water rather than acidic juices causes clumping and may lead to tube occlusion.[5,19,55] However, esomeprazole granules, which are found in the delayed-release capsules and delayed-release oral suspension, should be mixed with water before delivery through the NG tube.[51] When administering omeprazole or lansoprazole capsules through small-bore jejunostomy or gastrostomy tubes, oral alkaline suspensions may be prepared. This involves dissolving the intact enteric-coated granules in sodium bicarbonate 8.4% solution, which makes a simplified suspension. This formulation prevents drug degradation from stomach acid by raising the gastric pH. It is also less likely to cause tube occlusions.[5,58] In addition to delayed-release capsules, other formulations of omeprazole and lansoprazole are available for administration via the enteral tube. A commercial preparation of immediate-release omeprazole with sodium bicarbonate (Zegerid, Santarus Inc., San Diego, CA) is available as a powder for oral suspension; however, it is important to note that the suspension should be mixed only with water and not other liquids or foods that affect gastric pH, and continuous NG and OG tube feedings should be held for three hours before and one hour after medication administration.[59] A delayed-release, orally disintegrating tablet form of lansoprazole is also available. It dissolves on the tongue or may be mixed with a small amount of water in an oral syringe and injected through the NG tube.[52] It is important to note that the lansoprazole oral suspension, unlike the esomeprazole oral suspension, should not be administered through feeding tubes because of its increased viscosity and potential for tube occlusion.[5,52] Pantoprazole is available as an enteric-coated tablet and a new delayed-release oral suspension. This new suspension contains enteric-coated granules that are emptied into an oral syringe and mixed with apple juice for delivery via the NG tube.[53] Before the oral suspension was commercially available, a pantoprazole extemporaneous suspension was compounded using sodium bicarbonate solution.[60,61] April 14 จากวันหนึ่งถึงวันหนึ่ง หาใช่เพียงหนึ่งวัน จากวันหนึ่งถึงวันหนึ่ง หาใช่เพียงหนึ่งวัน ๑๕ เมษายน ร.ศ.๒๒๗ ปีฉลู วันพุธที่ ๑๕ เดือนเมษายน รัตนโกสินทร์ศกที่ ๒๒๗ (พุทธศักราช ๒๕๕๒) ตรงกับปีฉลู เป็นวันเถลิงศกของปีใหม่นักษัตรไทย ถือว่าเป็นฤกษ์งามยามดีในการเริ่มต้นสิ่งดี เริ่มต้นสิ่งใหม่ หรือ ทำอะไรๆ ให้ดีขึ้น .... มีความตั้งใจอยู่ ๓ อย่างที่จะทำในวันเถลิงศก วันสำคัญวันนี้ ๑. ตักบาตร ๒. บริจาคเลือด ๓. ทำงานอุทิศตนแก่ผู้ป่วยโรงพยาบาลศิริราช ด้วยปณิธานในพระราชบิดา ... จริงๆ เป็นวันสำคัญวันหนึ่ง เป็นอย่างนั้นมา ๖ ปี ... ปีนี้ตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง ตั้งใจว่าจะทำหนังสือเล่มหนึ่ง เพื่อบอกเล่าเรื่องราวหนึ่งๆ ของคนกลุ่มหนึ่ง ถึงคนกลุ่มหนึ่งนั้น และถึงคนๆ หนึ่งนั้น จากวันนั้นจวบจนวันนี้ จากวันหนึ่งจนถึงอีกวันหนึ่ง คงต้องใช้เวลา ที่หาใช่เพียงหนึ่งวัน ... นั่นคือคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง ... เปิดเล่ม ๑๕ เมษายน ร.ศ.๒๒๗ ปิดเล่ม ๑๕ มิถุนายน ร.ศ.๒๒๗ ... ชีวิตที่ยึดติดกับเวลา ทุกอย่างมักจะขึ้นกับเวลา และปล่อยให้เวลามันพาไป ... (หวังว่า) เวลาจะช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้น asinus ให้สัญญาไว้เมื่อ ๑๕ เมษายน ร.ศ.๒๒๗ January 27 เรื่องเสียใจของชายคนหนึ่ง เป็นเรื่องเสียใจของชายคนหนึ่ง มีเรื่องๆ หนึ่ง ที่เราได้ทำผิดพลาดไปในอดีต ที่ถือว่าเป็นเรื่องที่รุนแรงมาก เป็นเรื่องที่เราได้ทำลงไปกับเพื่อนคนหนึ่งของเรา เป็นเพื่อนคนหนึ่งที่เรารักมาก เป็นคนที่เราอยากสนิทด้วย เป็นเพื่อนคนหนึ่งที่เราคิดว่า ถ้าเราอยู่ที่นี่ต่อ เรากับเพื่อนคนนี้คงได้เป็นเพื่อนสนิทกัน แต่เหตุการณ์ทุกอย่างเปลี่ยนไป หลังจากเรื่องที่เราทำในคราวนั้น เพื่อนคนนี้ไม่ได้มองเราเหมือนเคย เราเป็นแค่คนๆ หนึ่งที่แค่เดินผ่านมา แค่เพียงผ่านเท่านั้น ความสัมพันธ์ของเราแทบจะไม่เหลือร่องรอยของคำว่าเพื่อนเลย เราห่างไกลกันทุกที ทุกที แม้ในตอนนี้เราก็ยังดูห่างไกล เราไม่กล้าจะพูด จะคุย หรือแม้แต่จะเข้าใกล้ แต่ทุกวันทุกเวลาทุกวินาทีที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มรู้จักกัน ความรู้สึกรักเพื่อนคนนี้ของเรานั้นมันยังคงอยู่เหมือนเดิม และเริ่มจะมากขึ้นทุกที เราอยากบอกเพื่อนคนนั้นของเราว่า " เรายังรักและเป็นห่วงเพื่อนอยู่เสมอนะ " เราเคยขอโทษไปแล้ว แต่เรารู้ว่ามันเป็นเรื่องที่เพื่อนรับได้ยาก และคงไม่มีทางให้อภัยเรา แต่เรายังหวังอยู่เสมอว่าเพื่อนจะให้อภัย และกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ... ได้มั้ย April 11 ว่าด้วยวิชาชีพที่ต้องคำสาป ภาค ๓ว่าด้วยวิชาชีพที่ต้องคำสาป ภาค ๓ : จรรยาบรรณวิชาชีพ 12 เมษายน 2551 อ้างอิงจาก Pharmacafe.com เป็นกระทู้ที่คุณ Epinephrine นำมา post ไว้เพื่อเป็นกรณีศึกษา เห็นว่าน่าสนใจดี ... เลยขออนุญาตฉกมาให้อ่านกันครับ Epinephrine
ไประบายไว้ในบล็อก แต่ท่านเสือบอกให้มาลงที่นี่ด้วย ก็เลยลงก่อนโดนพี่เสือเตะ แต่ด้วยความบ้าเลยใช้คำแรงไปนิด มาลงที่นี่เลยปรับเสียหน่อย ---------------------------------------------------------------------------------------------------- เมื่อวานมีผู้แทนของยา Cozaar (Losatan) ของบริษัท Merck Sharp & Dohme มาพรีเซนต์ เทียบตัวเองกับเจเนอริค เพิ่งพรีเซนต์ที่แรกที่รพ. ผม แต่สงสัยจะเสียศูนย์กลับไปทีเดียว เนื่องจากยา Losatan หมดสิทธิบัตรแล้ว เลยมีบริษัทไทย นำมาตอกเตรียมขึ้นทะเบียน ผู้แทนเลยต้องมาเปรียบเทียบให้เราฟัง ประเด็นคือการนำเสนอข้อมูลเปรียบเทียบของผู้แทนนั้น แย่อย่างที่สุด ต้องบอกว่าถึงขั้นเลวร้าย กฎของดีเทลที่ผมวางไว้เองคือ 1. รู้จักผลิตภัณฑ์ตัวเองให้ดีที่สุด 2. ไม่โจมตีคู่แข่ง 3. ไม่พูดสิ่งที่ไม่รู้จริง น้องที่มาพรีเซนต์ รวมถึง supervisor ละเมิดทั้ง 3 ข้ออย่างไม่ควรให้อภัยครับ โจมตีคู่แข่งว่า Raw material ไม่ได้มาตรฐาน เพราะอ้างอิง USP 30 (US Pharmacopoiea) เป็นตัวที่ใช้ในการวิเคราะห์ 1. ผมถามว่าใน BP (British Pharmacopoiea) มีข้อมูลการวิเคราะห์ของยาตัวนี้หรือไม่ - ตอบไม่ได้ 2. ผมถามกลับว่า รู้ไหมว่าในไทยใช้หนังสืออ้างอิงอะไรบ้างในการขอขึ้นทะเบียน - ตอบไม่ได้ ไม่รู้จักเล่มอื่นแล้วนอกจาก USP กับ BP 3. แล้ว USP ที่มีข้อมูลของยาตัวนี้มีตั้งแต่เล่มไหน - ตอบไม่ได้ เพราะรู้แค่ 29 กับ 30 จริงๆ แล้วในไทยใช้หนังสืออ้างอิงในการขึ้นทะเบียน 4 เล่มด้วยกันคือ USP, BP, JP (Japan Pharmacopoiea) และ TP (Thai Pharmacopoiea) แต่ supervisor ตอบไม่ได้เลยครับ กล่าวหาอย. ว่าปล่อยให้ยาที่ไม่ได้มาตรฐานขึ้นทะเบียน โดยตรวจสอบอย่างชุ่ยๆ และยกตัวอย่างกรณีน้ำส้มกับกาแฟที่แอบผสมยาปลุกเซ็กส์ 1. ผมถามว่ารู้ขั้นตอนการขอขึ้นทะเบียนยาหรือไม่ - ตอบไม่ได้ 2. ผมถามว่ารู้ไหมว่ากองยากับกองอาหารคนละกองกัน - ไม่รู้ 3. รู้ไหมว่าต้องดูอะไรบ้างในการขึ้นทะเบียน - ไม่รู้ จริงๆ ขั้นตอนขอขึ้นทะเบียนอาหารและยา ทำงานโดยคนละกองกันครับ และกว่าจะขึ้นทะเบียนยาได้ตัวหนึ่งไม่ใช่ง่ายๆเลย พูดเรื่องการทำ Bioequivalent ว่าบริษัทไทย ทำไม่ได้มาตรฐาน โดยใช้ข้อมูลของคนสุขภาพดีมาเป็นตัวเลยในการขึ้นทะเบียน 1. ถามว่าเวลาทำ Bioequivalent (BE) ว่าต้องดูอะไรบ้าง - ตอบไม่ได้ 2. ถามว่าขั้นตอนการทำ BE ต้องทำกับใครบ้าง ทำยังไง - ตอบไม่ได้ 3. ถามว่าใช้ BE มองถึง Therapeutic Equivalent ได้หรือไม่ - ตอบผิดๆ ถูกๆ จริงๆ แล้วการทำ BE ไม่ว่าของ Original หรือว่าไทยนั้น ล้วนแล้วแต่ทำในอาสาสมัครชายสุขภาพดีทั้งนั้นครับ และการทำ BE นั้น สามารถใช้แปลผลถึงความเท่าเทียมกันในการรักษาได้ ไม่งั้นเขาจะใช้กันทำไม นี่ยังไม่นับรวมเรื่องอ่านผิดๆ ถูกๆ หรืออธิบายคำศัพท์ผิดๆ นะครับ มีอีกเยอะ ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- จริยธรรมในการเป็นผู้แทนยาสามอย่างนั้น ถ้าทำไม่ได้ ก็อย่าเป็นเลยครับ มันแย่มากสำหรับความเป็นเภสัชกร คุณเป็นเภสัชกร มาทำงานผู้แทนยา ก็เพราะว่าต้องการให้ผู้ใช้ยาตัวนั้นได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง และเหมาะสม ไม่ใช่มาโจมตีใคร ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่รู้เรื่องเลยสักนิด อย่าคิดว่าตัวเองยังเป็นเภสัชกรเลยครับ คุณไม่ใช่ตั้งแต่นาทีที่ตัดสินใจพรีเซนต์แล้วตอบคำถามแบบนี้ออกมา และคุณก็ไม่ใช่ผู้แทนยาที่ดีด้วย MSD ครับ รู้ไว้ด้วยครับ ว่าคุณทำเรื่องที่ผิดพลาดมากแล้ว ที่ส่งทีมนี้มาพรีเซนต์ แต่ผิดพลาดยิ่งกว่าที่ส่งมาที่รพ. ผมก่อน asinus - คัดลอกมาเพื่อเผยแพร่ เป็นกรณีศึกษา ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายใคร 12.04.2008 01.:30 am ว่าด้วยวิชาชีพที่ต้องคำสาป ภาค ๒ว่าด้วยวิชาชีพที่ต้องคำสาป ภาค ๒ : ก่อนที่จะถูกลบ(เฉพาะกระทู้ที่ผมตอบล่ะนะครับ) 12 เมษายน 2551 เรื่องนี้เกี่ยวกับกระทู้ที่เป็นประเด็น hot ในช่วงหลังสอบใบประกอบฯ ลองอ่านๆ กันดูนะครับ อ้างอิงจาก : http://www.pharmacafe.com/board/index.php/topic,20399.msg86045.html#new จะคิดลอกมาให้อ่านกันเพียงบางส่วนนะครับ ผลสอบปีที่แล้ว จากกระทู้เก่าๆครับ ผลการสอบใบประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมประจำปี 2550 ของสภาเภสัชกรรม % การสอบผ่านผลใบประกอบแต่ละมหาวิทยาลัย เรียงตามลำดับ ชื่อมหาวิทยาลัย %ที่ผ่าน จำนวนผู้ผ่าน/จำนวนผู้เข้าสอบ 1. ม.สงขลานครินทร์ (ม.อ.) 90.09% (91/101) 2. ม.เชียงใหม่ (มช.) 87.22% (116/133) 3. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 83.33% (100/120) 4. ม.มหาสารคาม (มมส.) 80% (40/50) 5. ม.นเรศวร (มน.) 76.32% (58/76) 6. ม.มหิดล (มม.) 71.25% (57/80) 7. ม.ศิลปากร (มศก ภาคปกติ) 66.19% (47/71) 8. ม.ขอนแก่น (มข. ภาคปกติ) 62.37% (63/101) 9. ม.ศิลปากร (มศก. ภาคสมทบ) 56.67% (51/90) 10. ม.อุบลราชธานี (มอบ.) 45.45% (40/88) 11. ม.ศรีนครินทรวิโรฒ (มศว.) 44.21% (42/95) 12. ม.ขอนแก่น (มข. ภาคสมทบ) 40.81% (20/49) 13. ม.หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ (มฉก.) 27.21% (40/147) 14. ม.รังสิต 16.67 % (25/150) ------------------------------------------------------------------------------------------------------- ของ 1/2551 เรียงตามลำดับแต่ละมหาวิทยาลัยอย่างไม่เป็นทางการนะครับ มหาวิทยาลัย ร้อยละของผู้สอบผ่าน(%) 1.จุฬา 92.26 2.มช. 89.66 3.มน. 87.80 4.มมส. 84.78 มศก ภาคปกติ 84.62 มข. ภาคปกติ 83.33 5.มอ. 83.22 6.มหิดล 75.29 7.มศก (รวม) 73.91 8.มอบ. 71.30 มศก ภาคพิเศษ 63.86 9.มข. (รวม) 49.65 10.มศว. 45.12 11.หัวเฉียว 44.14 มข. ภาคพิเศษ 32.26 12.รังสิต 14.29 ,,,,,,,, ตัวเลขน่าจะผิดนะครับ เฉพาะผู้สอบครั้งที่ 1 อันดับ 1 จฬ 92.3% (ผ่าน 143 ตก 12) อันดับ 2 มช 89.7% (ผ่าน 130 ตก 15) อันดับ 3 มข 88.6% (ผ่าน 70 ตก 9) ปีนี้มีนักศึกษา แค่ 2 sec ปีหน้าจะกลับมามี 3 sec เหมือนเดิม (มี sec ENG) อันดับ 4 มน 87.8% (ผ่าน 72 ตก 10) อันดับ 5 มมส 84.8% (ผ่าน 39 ตก 7) อันดับ 6 มอ 84.6% (ผ่าน 121 ตก 22) รวมนักศึกษามอ 6 ปีแล้ว (ผ่าน 93.8%) และมีคนขาดสอบ อันดับ 7 มม 75.3% (ผ่าน 64 ตก 21) อันดับ 8 มศก 73.9% (ผ่าน 119 ตก 42) อันดับ 9 มอบ 71.3% (ผ่าน 82 ตก 33) อันดับ 10 มศว 45.1% (ผ่าน 37 ตก 45) อันดับ 11 มฉ 44.1% (ผ่าน 49 ตก 62) อันดับ 12 มรส 15% (ผ่าน 25 ตก 142) มข. อันดับ 3 ครับ แต่ถ้ารวมพวกสอบครั้งที่ 2 จะลดลงมาเหลือแค่ 78% ------------------------------------------------------------------------------------ ผมอยู่ มข นะครับ ขออนุญาตเข้ามาชี้แจงข้อมูลนะครับ ปีนี้มีพี่ปี 5 จบการศึกษา82 คน(รวมทั้งภาคปกติและภาคสมทบแล้วนะครับ) แต่มีผู้ไปสอบใบประกอบฯ 79 คน ผลสอบคือ ผ่าน70คนไม่ผ่าน 9 คน ครับผม ----------------------------------------------------------------------------------- “อันดับ 6 มอ 84.6% (ผ่าน 121 ตก 22) รวมนักศึกษามอ 6 ปีแล้ว (ผ่าน 93.8%) และมีคนขาดสอบ” ขอทำความเข้าใจว่า นักศึกษา 6 ปี ของ มอ. เริ่มจบและสอบปีนี้เป็นปีแรก มีผู้เข้าสอบ 32 คน (รหัสสอบ 51-090-1193 ถึง 51-090-1224) สอบผ่าน 30 คน คิดเป็น 93.8 % ส่วนที่มีการขาดสอบ จะเป็นส่วนของนักศึกษาหลักสูตร 5 ปี ซึ่งกลุ่มรหัสสอบตั้ง 51-090-1082 ถึง 51-090-1192 และตัวเลข 84.6 % เป็นตัวเลขรวมทั้งหลักสูตร 5 ปี และ 6 ปี ------------------------------------------------------------------------------------ ขออนุญาตแจมด้วยครับ พอดีว่าเห็นผลสอบของเพื่อนๆ แต่ละมอ จะแยกเป้นภาคปกติกับภาคพิเศษด้วย ยกเว้นของ ม อุบลนะครับ ของ ม อุบล ถ้าภาคปกติจะผ่าน81.7% ครับ แต่พอรวมทั้งหมดเป็น 71.3%ครับ -------------------------------------------------------------------------------------
หาก "ตัวเลข" ที่เราๆ ท่านๆ ผู้ร่วมวิชาชีพทั้งหลายมองอยู่คือตัวชี้วัดอะไรสักอย่างที่ทางสภาฯ ต้องการจะสื่อจริงๆ ผมว่าเราควรมองกันใหม่ในเรื่องเครื่องมือที่ใช้วัดนั้น "การสอบใบประกอบโรคศิลป์" มีความจำเป็นแค่ไหนกับการนำเอาเวลาแค่เพียง 3 นาทีมาวัดว่า "เภสัชศาสตร์บัณฑิต" จะเป็น "เภสัชกร" ที่พึงประสงค์ของ "สังคม" หรือไม่ หรือเขาเหล่านั้น "ผู้ผ่านการคัดเลือก" จะเป็น "เภสัชกร" ที่พึงประสงค์ของ "สภาเภสัชกรรม" แต่หาใช่เพื่อ "ประชาชน" หรือ "สังคม" ไม่ ผมว่าไม่ใช่เรื่องจำเป็นเลยที่จะมาโอ้อวดหรือโต้แย้งกันว่าสถาบันใดที่มีจำนวนผู้สอบผ่านฯ เยอะกว่ากัน ผมเองเห็นด้วยกับการสอบใบประกอบวิชาชีพ์ ในแง่ MCQ ซึ่งก็เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการคัดกรองว่า "เภสัชศาสตร์บัณฑิต" ทุกคนควรมีความรู้เป็นอย่างน้อยๆ ด้วยมาตรฐานที่เท่าเทียมกันเมื่อจบจากสถาบันที่ทางสภาฯ รับรองแล้ว ตรงนี้รับได้ครับ แต่การสอบ OSPE 3 นาที นี้ผมว่าทางสภาฯ ควรพิจารณาใหม่ครับ ... ผมไม่เห็นด้วยกับการนำเอา OSPE (ที่อาจจะเลียนแบบวิธีการสอบใบประกอบฯ ของวิชาชีพอื่นมา) แล้วนำมาใช้กับวิชาชีพของเราครับ เวลา 3 นาที กับชีวิตผู้ป่วย 1 คน เวลา 3 นาทีกับการตระเตรียมยาให้มีคุณภาพ มันมีความจำเป็นมากน้อยเพียงใดกับเวลา 3 นาที จนวันนี้ผมยังมองไม่ออกเลยว่า การซักประวัติ พร้อมๆ กับการแนะนำให้คำปรึกษาผู้ป่วยภายในเวลา 3 นาที >> จะทำให้ชีวิตของผู้ป่วยดีขึ้น รังแต่ว่าผู้ป่วยอาจจะจดจำข้อความที่เราสื่อไปได้น้อยลงด้วยซ้ำ >> แล้วเช่นนี้อะไรคือมาตรฐานล่ะครับ คุณภาพชีวิตของประชาชน คุณภาพชีวิตของพ่อแม่พี่น้องคุณจะดีขึ้น ภายในเวลา 3 นาที จากการให้คำแนะนำด้านยาของ .. "เภสัชกร" - - ผู้ที่ผ่านการคัดกรองอย่างดีจากสภาเภสัชกรรม อย่างนั้นหรอกหรือครับ ----------------------------------------------------------------------------------------- ไม่รู้ว่าจะได้สิ่งที่ต้องการจะสื่อหรือเปล่านะครับ แต่ผมว่าผมเองก็มีความชัดเจนในตัวผมอยู่เหมือนกันล่ะครับ ไม่เชื่อในมาตรฐานของ "สภาฯ" และ OSPE "ไม่ได้ชี้ว่าเป็นเภสัชกรที่ดีหรือไม่ดีไม่ได้" asinus 12.04.2008 01:22 am
ว่าด้วยวิชาชีพที่ต้องคำสาป ภาค ๑ว่าด้วยวิชาชีพที่ต้องคำสาป ภาค ๑ : โดนลบออกจากสารบบ จำไม่ได้ละว่าวันที่เท่าไหร่ คงราวๆ กลางๆ เดือนมีนาคม 2551 เริ่มที่การตั้งกระทู้ถามในชุมชนออนไลน์แห่งหนึ่งของเหล่าเภสัชกร ซึ่งเชื่อว่าเภสัชกร + นศภ.หลายท่านคงรู้จักและคุ้นเคยกันดี โดยกระทู้ที่ตั้งนั้นมีหัวข้อกระทู้ว่า ... ผลสอบใบประกอบ 1/2551 .... (จะประกาศเมื่อไหร่ครับ) เนื้อความในกระทู้ที่ผมตั้งไปนั้นประมาณว่า ... ผมอยากทราบว่า ผลสอบ จะประกาศเมื่อไหร่ครับ ... ใครรู้ช่วยบอกที เพราะเห็นว่าปีที่แล้วประกาศตอนต้นเดือนเมษา ... แล้วก็มีผู้หวังดี ทั้งชนิดที่ว่า หวังดีแต่ขอติ+ด่า และ หวังดีโดยบริสุทธิ์ใจ ไอ้ที่หวังดีแต่ขอติ+ด่า นี่ประมาณว่า เข้ามาก็มาต่อว่าผมทันทีเลยประมาณว่า น้องเป็นผู้เข้าสอบเองในปีนี้ แต่น้องเองน้องยังไม่รู้ แสดงว่าน้องไม่เคยสนใจสิ่งที่เค้าประกาศกันเลยหรือไง น้องจะไม่รับผิดชอบชีวิตน้องเองเลยหรือ? ชนิดที่หวังดีโดยบริสุทธิ์ใจนั้น เค้าหวังดีจริงๆ ครับมาให้คำแนะนำงั้นงี้ดีมากมาย + แก้ต่างแทนผมด้วย แล้วด้วยการที่ผมทนไม่ได้กับพฤติกรรมที่หยิ่งจองหองของคุณพี่เภสัชกรท่านนั้นยิ่งนัก ทำให้ผมต้องตอบกระทู้กลับไปอย่างยาว ... มาก จนผมเองก็จำไม่ค่อยได้แล้วล่ะครับว่าตอบกลับไปว่าไงบ้าง แต่ผมว่าใครมาอ่านเจอก็คงสะดุดล่ะครับ ประมาณว่า ผมไปบอกแกว่าถ้าแกเป็นรุ่นพี่ผม ผมคงไม่ยกมือไหว้หรือแสดงความเคารพอื่นใด และบอกไปด้วยว่า เพราะเป็นกันอย่างนี้แหละ เค้าถึงเรียกวิชาชีพนี้ว่าเป็น "วิชาชีพต้องคำสาป" เมื่อมีคนล้ม จงกระทืบและซ้ำเติม ยิ่งเลือดคนละสีนี่แหละชอบนัก ไม่เข้าใจเลยจริงๆ นะครับ เราจะเป็น "เขียวมะกอก" เหมือนกันไม่ได้เลยเหรอครับ แต่จริงๆ อย่างน้อยๆ เลือดของคุณกับผมมันก็ "แดง" พอๆ กันนะครับผมว่า ... ... หลังจากที่ผม post ข้อความตอบไป นั่นเป็นข้อความเกือบรองสุดท้ายของกระทู้ เนื่องจากว่าคุณมาสเตอร์เข้ามาตอบเป็น 2 กระทู้สุดท้าย โดยคุณมาสเตอร์ทิ้งข้อความไว้ประมาณว่า ... เป็นผม(asinus)เองที่ถามไม่เคลียร์ในตอนแรกทำให้ตีความได้ 2 แบบ และก็เป็นผมเอง(มาสเตอร์)ที่ไม่สามารถทำให้ webboard นี้กรองคำถาม และแปลในสิ่งผู้สื่อสารต้องการจะสื่อให้ตรงกับใจของทุกคนได้ ผม(มาสเตอร์)ขอโทษ จากนั้นคุณมาสเตอร์ก็ปืดกระทู้นี้เก็บเข้าถังขยะไปโดยปริยาย และไม่ชี้แจงอะไรแก่ผมเลย จริงๆ ผมอยากเก็บกระทู้นั้นไว้มากๆ เพราะมันสามารถบอกผู้ที่เข้ามาอ่านได้ถึง "ความ ..." ของคน เอ่อ... พูดไม่เต็มปากครับ -- ขอเข้าใจคนเดียว มันเลวร้ายจริงๆ นะครับ ถ้าจะต้องไปทำงานกับคนพรรค์นั้น หรือว่าผมจะ "ต้องคำสาป" เองเสียแล้ว !!! asinus -- ถอดความจากความทรงจำ(อันน้อยนิด) 12.04.2008 1:03 am February 28 "ความสุข" ของ "หมู" !???"ความสุข" ของ "หมู" !??? "ความสุข" ของ "หมู" ... ... สังเกตว่ามีคนเคยเขียนความสุขของสิ่งมีชีวิตต่างๆ มากมาย เช่น หมา แมว ช้าง ม้า วัว ควาย ... ฯลฯ แต่ยังไม่เห็นใครสักคนเขียนถึง "ความสุข" ของ "หมู" บ้างเลย ... ยังสงสัยว่าเพราะอะไร ... หรือเพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "หมู" นี้ มันไม่เคยมีความสุขเลยหรือ ... ... คุณเคยเห็น "หมู" มั้ยครับ คุณเคยสัมผัส "หมู" มั้ยครับ แล้วคุณเคยเข้าไปอยู่ใน "ใจ" ของ "หมู" บ้างมั้ยครับ ... ... ผมว่าผมเอง เข้าไปอยู่ใน "ใจ" ของ "หมู" อยู่บ่อยๆ และได้รับรู้ถึงสัมผัสแห่งความสุขของมัน "หมู" มันแอบกระซิบบอกผมเบาๆ ว่า "ความสุข" ของ "หมู" คือ ... ... การได้ฟังเพลงเพราะๆ สบายๆ ... การได้อ่านหนังสือปรัชญาดีๆ ให้ข้อคิด ชวนให้ขบคิด ... การได้เล่นเกมส์ที่ฝึกใช้ทักษะ ฝึกสมองประลองเชาว์ ... การได้เขียนบอกเล่าเรื่องราวที่เรื่อยเปื่อยของ "หมู" ในวันที่มันอยากเขียน และในเรื่องที่มันอยากเล่า ... การได้นอนพักผ่อน นอนหลับ ในที่ๆ อากาศเย็นสบาย ไม่มีเสียงเพลง หรือเสียงใดๆ มารบกวนการนอนของมัน ... การได้พูดคุยกับใครสักคน หรือใครหลายคน ที่มันรู้สึกว่าคุยด้วยแล้วรู้สึกดี ... การได้อยู่กับใครสักคน หรือใครหลายคน ที่มันรู้สึกว่าใครคนนั้น หรือใครหลายคนนั้น ถูกชะตา ... การได้อยู่ในที่ๆ มีคนที่มันอยากอยู่ด้วยนานๆ ... BEST PLACE ของมัน คือที่ๆ มี "ใคร" คนนั้นของมันอยู่ด้วย ... มันฝากบอกมาด้วยว่า ไม่ต้องคิดมากว่า "ใคร" คนนั้นคือ "ใคร" ... ... มันฝากบอกมาด้วยว่า "ใคร" คนนั้น อาจเป็น "คุณ" ที่กำลังอ่าน blog นี้อยู่ก็เป็นได้ ... มันบอกผม "หมู ไม่ได้มีหลายหัวใจหรอกนะ" ... มันบอกผม "หมู น่ะมีหัวใจดวงเดียว" ... มันบอกผม "เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาที่จะเปิดเผยใจ ก็เท่านั้นเอง" ... ... ... การคุยกันใน "ใจ" ของ "หมู" นั้นทำให้ผมเองรู้สึกสับสนยิ่งนัก ... ... มันยังแอบบอกผมอีกว่า "วันอาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นวันที่ "หมู" มี "ความสุข" อีกวันหนึ่งเลยล่ะ" ... ... ... นั่นคือ "รูปแบบ" ของ "ความสุข" ของ "หมู" ... "รูปแบบที่สับสน"
... มันทำเอา ผมเอง "โคตรงง" กับมันเลยจริงๆ >_<!! December 27 throw it away - go to Chiangmai GO GO GO!!................
................
................
เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ขอถอนหายใจเฮือกยาว ย ..................า ........................ว ให้กับความเบื่อหน่ายทั้งหลายทั้งปวงที่ผ่านมาในชีวิตที่มีแต่เรื่อง "ขี้ๆ" ของผมคนนี้ ๑ ปี จวนจะผ่านไป ไวเสียจริงๆ มีอะไรที่อยากทำแต่ก็ยังไม่ได้ทำตั้งเยอะแยะ และอะไรที่ทำไปแล้ว ไม่สำเร็จ ไม่เป็นที่น่าพอใจก็มีตั้งเยอะแยะไม่แพ้กัน แต่อย่างว่าแหละนะ ... จะเอาอะไรมาอ้างได้อีกล่ะ ตัวเอง ทำเอง ต้องรับผิดชอบเอง จะไปโทษใครเค้าได้ ... มีสิทธิอะไรเหรอ ... ... ... เอาวะ ... ตอนนี้คงได้แต่ "ช่างมันเถอะ" การจะบอกว่า "เราขอโทษ" ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันคงเบื่อนะ ไม่รู้หรอกนะว่าคนฟังจะเบื่อหรือเปล่า แต่ที่รู้แน่ๆ คือ ผม เป็นคนพูดเนี่ย มัน "เบื่อโคตร" ... แต่ความรู้สึก "ผิด" มันยังคงมีอยู่ตลอดเวลา เพียงติดแค่ว่า "เมื่อไหร่จะให้อภัย" ... นี่ "เพื่อนกันป่าววะ?" ... ... ... พยายามลืม พยายามไม่คิด ตอนนี้ก็พอได้ล่ะว้า ... THROW IT AWAY!!! อยากจะขว้างมันไปไกลๆ แต่ไยเจ้าจึงกลับมาดั่งบูมเมอแรง Oh!! พี่เบิร์ด ... ... ... ไม่ไหวแล้ว ปลดปล่อยความคิดให้เป็นอิสระ ไปเชียงใหม่แล้วล่ะนะครับ พรุ่งนี้ เจอกันสิ้นปี ๒๕๕๐ - ต้นปีหน้า ๒๕๕๑ ถ้ามาไม่ทันนะครับก็ขอไว้ตรงนี้บอกว่า
" สุขสันต์วันปีใหม่ ๒๕๕๑ " " HAPPY NEW YEAR 2008 "
สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าทุกคนนะครับ ^_^ มีความสุขกันมากๆ นะครับ from my hi5 http://asinus.hi5.com
December 19 เรื่องเก่ามาเล่าใหม่ (อารมณ์ค้าง) เรื่องเก่าเล่าใหม่ (อารมณ์ค้าง)
ฟิวส์ขาด!!!
: Dec 13, 2007
known case U/D stress induce angry!!! thai male 23 years old Wt 62 kg Ht 171 cm T 100 degree C P >100/min RR >30/min BP > 140/90 mmHg CC: stress overload, psychotic, confused, hot flush HPI: ประมาณ 1 เดือน PTA มีการเปลี่ยนสมัยของ MUSC และผู้ป่วยหมดวาระ แต่ผู้ป่วยยังทำงานให้ MUSC โดยไม่ได้หวังผลตอบแทน ประมาณ 2 สัปดาห์ PTA ผู้ป่วยพาทีมงาน MUMU magazine ไป workshop กับ สสส. และ a day เนื่องจากโครงการที่เสนอไปผ่านเข้ารอบสองเพื่อพิจารณาขอทุนต่อ ด้วยความทุ่มเท และการสละเวลาส่วนตัวที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว 2 วัน PTA ผู้ปวยตั้งใจมากในการเขียนโครงการเพื่อขอทุนจาก สสส. ให้เสร็จสิ้น เพื่อการที่จะได้สานต่อความฝัน ความคิดของน้องๆ ทีมงาน MUMU magazine และยังคงอยู่ในนามของการเป็นสภานักศึกษาฯ และในช่วงสัปดาห์นี้ ผู้ป่วยจำเป็นต้องมีเวลาเพื่อเตรียมศึกษาข้อมูลต่างๆ นานา เกี่ยวกับ case study ที่จะต้องทำการ(สอบ) present ในสัปดาห์หน้า ซึ่งตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าผู้ป่วยไม่มีเวลาให้กับตรงนี้เลย อันเนื่องมาจากโครงการดังกล่าวที่จะต้องทำให้แล้วเสร็จก่อนวันที่ 17 ธันวาคมนี้ วันนี้ ผู้ป่วยเขียนโครงการเสร็จสิ้น พร้อมที่จะส่งให้ สสส. พิจารณาแล้ว เหลือเพียงการอนุมัติโดยประธานสภานักศึกษา และผ่านไปยังรองอธิการบดีฯ เซ็นอนุมัติ เมื่อเวลาประมาณสองทุ่มกว่าๆ เกือบครึ่ง สถานที่ : ห้องสภานักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล เหตุการณ์แห่งความงี่เง่าจนไม่สามาสรถบรรยายเป็นภาษาเขียนได้ ก็บังเกิดขึ้น เหตุการณ์ดังกล่าวบ่อนทำลายสภาวะจิตใจของผู้ป่วยเป็นอย่างมาก ซึ่งเมื่อบวกเข้ากับความเครียดที่ยังไม่ได้ศึกษา case ด้วยแล้วทำให้ ผู้ป่วยยิ่งโคตรเครียด และเกิดอารมณ์แบบที่เรียกได้ว่า "ฟิวส์ขาด!!!" -- หันหลังให้ห้องสภาฯ ที่เคยนั่งทำงานอย่างมีความสุข กลายเป็นปฏิญาณตน(ในใจ)ว่า "นับจากวันนี้ นาทีนี้ ข้าฯ จะไม่ย่างกรายเข้าไปเหยียบห้องๆ นั้นอีกเป็นอันขาด ข้าฯ จะไม่ยุ่งเกี่ยวงานใดๆ ของสภาฯ ชุดนี้ อีกเป็นหนที่ สอง สาม สี่ ... หรือหนใดๆ ตราบใดที่ห้องๆ นั้น ไม่ใช่ห้องสภาฯ ที่ข้าฯ รู้จักเช่นเดิม" ผู้ป่วยถึงขั้น severe อยากจะบ้าตาย แต่ผู้ป่วยสามารถทนได้ และพาตัวเองเดินออกห่างจากสถานที่แห่งนั้นมาเล่า case ได้ Problem lists: 1. president-phobia 2. stress with angry 3. confused 4. ฟิวส์ขาด!!! July 23 นอน ครึ่งชั่วโมง กับบวชพระ ICE MUIC friend - be nICE friend
July 08 new 7 wonders of NATURE of the world!!!NEW 7 WONDERS of NATURE of the world!! ๗ สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของโลก - vote ใหม่ ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันที่ ๘ เดือน ๘ ปี (๒๐๐)๘ จะอะไรกันนักกันหนาเนี่ยกับเรื่องสิ่งมหัศจรรย์ของโลก(คุณคงคิดงั้นสินะ).... เอาน่า รู้ๆ ไว้จะได้ไม่ OUT!! of date คราวนี้หลังจากที่องค์กร The New7Wonders of the World ได้ประกาศสิ่ง(ก่อสร้าง)มหัศจรรย์ทั้ง ๗ ของโลกไปแล้ว เค้าก็จัดโหวตอีกครั้งเป็นการโหวตเพื่อประกาศสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติทั้ง ๗ ของโลก ใหม่อีกเช่นกัน เงื่อนไขการโหวตก็เหมือนเดิม แต่คราวนี้จะโหวตได้ถึงวันที่ 08.08.2008 คือ ๘ สิงหาคม ปี ๒๐๐๘ หรือ ๒๕๕๑ นั่นเอง แล้วทีนี้เค้าก็มี criteria ต่างๆ เหล่านี้ออกมาให้เสนอชื่อสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติเหล่านั้นด้วย อ่ะดูกันเลยครับ
แล้ววันที่ 08.08.2008 ปีหน้านี้ เรามารอดูกันว่าธรรมชาติได้ดลให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์ให้แก่โลกของเราอย่างไรบ้าง ขอบคุณ (same as above) 7 wonders of the world ประกาศแล้ว7 wonders of the world : ๗ สิ่งมหัศจรรย์ของโลก ประกาศแล้ว ณ วันที่ ๗ เดือน ๗ ปี (๒๐๐)๗ LISBON, Protugal และแล้วก็ประกาศสักทีสำหรับผลโหวต ๗ สิ่งมหัศจรรย์ของโลก
โดยมีสิ่งมหัศจรรย์ที่เข้ารอบ 21 สิ่งมหัศจรรย์ รอบสุดท้าย ได้แก่(ที่เหลืออีก 14 ที่)่
The Finalists for the New7WondersThe following sites always will remain Official New7Wonders Finalists, which were nominated from hundreds of sites around the world
โดยที่เขามีเงื่อนไขการโหวตง่ายๆ ดังนี้(จากเว็บไทย แปลมานะครับ)
ขอบคุณข้อมูลจาก http://www.wonder7th.com http://www.new7wonders.com July 07 777 - Slot Machine DAY 555วันที่ 7 เดือน 7 ปี 2007 = 07/07/07 = 777 จะผูกพันกันไปทำใย... วันนี้ได้ยินมาว่าจะมีการประกาศผล vote สิ่งมหัศจรรย์ทั้ง 7 ของโลกยุคใหม่ด้วยนะ อ่ะหามาฝาก ![]() The New 7 Wonders of the World will be announced during the Official Declaration ceremony in Lisbon, Portugal on Saturday, July 7, 2007 - 07.07.07. ญี่ปุ่นมีขนบธรรมเนียม ประเพณีที่งดงามหลายอย่าง ในหลายๆ เทศกาล ชาวญี่ปุ่นมักจะทำกิจกรรมร่วมกันเช่น เทศกาล "Tanabata" หรือที่เรียกเป็นภาษาไทยว่า "เทศกาลแห่งดวงดาว" ซึ่งกำลังจะมาถึงในวันที่ 7 เดือน 7 นี้ มีความเชื่อว่า ความหวังจะเป็นจริงหากเราได้เขียนมันลงบนกระดาษ 5 สี แล้วนำไปแขวนไว้ที่ต้นไผ่ เทศกาล Tanabata ถูกจัดขึ้นตามตำนานความรักของเจ้าหญิงโอริฮิเมะ หญิงทอผ้าที่ฝีมือเป็นที่เลื่องลือของเหล่าเทพ กับฮิโกะโบชิ ชายหนุ่มผู้เลี้ยงวัว ทั้งสองถูกพรากจากกัน โดยเทพเจ้าแห่งสวรรค์อนุญาตให้ทั้งคู่สามารถพบกันได้ปีละครั้ง ในวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปี เค้าว่ากันว่าวันนี้ 7-7-7 เป็นวันดี วันแห่งโชคลาภ ถามจริงเหอะ ภาคใต้บ้านเราเมืองเราจะสงบมั้ยเนี่ย กะลาภวันที่ 7-7-7 เนี่ย เกี่ยวกันมั้ย 555 ยังดูดีกว่าเป็นถมไป ไม่มีอะไรเกี่ยวเนื่องกันเล้ย ยังเหมือนเดิม ... ทุกอย่าง ...... รอผลสิ่งมหัศจรรย์ของโลก .... เหรอ June 05 about asinusTHIS's ME!! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||
| Scientific classification | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Species | ||||||||||||
|
E. asinus - Donkey |
Equidae is the family of horse-like animals, order Perissodactyla. It is sometimes known as the horse family. Apart from the horse, other extant equids include the donkey, the four zebras and the onager. All of these are in the genus Equus.
Contents[hide] |
Some hybrid equidae include:
Any equid with partial zebra ancestry is called a zebroid.
30 MARCH, just a one SADLY day
and one SADLY man
'HAPPY BIRTHDAY' -- "สุขสันต์วันเกิดนะ เจ้าหมูน้อย"
วันศุกร์ที่ 30 เดือนมีนาคม พุทธศักราช 2550
เป็นอีกวันที่ี ...
...................................................................................................................แสนเศร้า
เป็นอีกวันที่ ...
....................................................................................................................ไม่อยากให้มาถึง
เป็นอีกวันที่ ...
.....................................................................................................................ทำให้นึกถึงคนๆ หนึ่ง
เป็นอีกวันที่ ...
.....................................................................................................................อาจจะไม่มีความรู้สึกดีอย่งนั้น อีกแล้ว
เป็นอีกวันที่ ...
.....................................................................................................................คิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง มากที่สุด
.........................................
.........................................
.........................................
เป็นบ้าอะไรของมัน
เมื่อก่อน ไม่เคยให้ความสำคัญกับวันๆ นี้เลย
แต่เดี๋ยวนี้ทำไมนะ ทำไมเราต้องคิด
คิดว่า ...
ใครจะคิดถึงเราบ้าง
ใครจะจำวันๆ นี้ของเราได้บ้าง
จะมีึใครมั้ยที่สนใจ "ความเป็นเรา ที่เป็นตัวเรา 'เล็กๆ ' ตรงนี้บ้าง"
คิดไปก็เท่านั้น
เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว ก็ต้องผ่านไป
จะ หนึ่งปี สองปี สามปี หรือสักกี่ปี
.........
.........
.........
อย่างไรก็อย่างนั้น
เรา คือ ตัวเรา
เรา ไม่ได้เป็นใคร ใช่มั้ย...?
เรา เอง ก็ชักไม่แน่ใจเหมือนกัน
สรุปนะ
อย่าคิดว่า เรา เป็นเรา
อย่าคิดว่า กู คือตัวกู
เพื่อการหลุดพ้นแห่งวัฏสังสาร
ปลงเหอะ
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
ธรรมชาติย่อมเป็นไปตามกฏแห่งธรรมชาติ
เฉกเช่นกัน -- ตัวเรา
เลิกคิด
เลิกเพ้อ
เลิกฝัน
เลิกพยายาม
....................
....................
....................
ไม่ได้สักที
กรู ....
......... เซ็ง
สวัสดี
"สุขสันต์วันเกิดนะ หมู, มีความสุขมากๆ นะ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง อยู่ดีมีแฮง โชคดีมีสุขทุกคืนวัน, สมหวังนะครับ"
-- อวยพรให้ตัวเอง - ไปก็เท่านั้น
ขอบคุณ ...
บอย, เมย์นี, พ่อ-แม่บิ๊ก, , กิ๊ฟท์ 6/13BM, จ๋า, ส้ม, ดอย, กุหลาบ6/4BM T_T
ที่จำได้ และก็อวยพรวันเกิดให้ด้วย ขอบคุณมากๆ ครับ
โชคดีเช่นกันนะครับ
munoi/asinusespecially thankzz to aspirin121/bomberman55555, the closed friend -- now & forever
especially thankzz for today, with us, even just a moment!!
เป็นเรื่องสั้นอีกเรื่องหนึ่งที่น้องมด สภาฯ หามาให้เพื่อตีพิมพ์ใน MUMUmag ฉบับที่ 4 นี้ แต่ว่าไม่ได้เอาลงให้ เพราะว่าเนื้อเรื่องอาจจะไม่ตรงกะ concept ที่วางกันไว้ แต่ผมอ่านแล้วรู้สึกเรื่องนี้อ่านแล้วสนุกดี เป็นความชอบส่วนตัว เลยอยากเอามาให้อ่านกันดู เผื่อจะเห็นอะไรในเรื่องสั้นเรื่องนี้มั่ง อย่างน้อยน่าจะเกิดความสนุกได้ล่ะนะครับลองอ่านกันดูนะครับ
เ ห รี ย ญ ส อ ง ด้ า น
โดย...นางสาวพิมทิตา พลสุวัตถิ์ ๔๗๗๐๒๕๗ ARTH/B
ณ ห้องสีขาว
“ไม่....” ฉันตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย ฉันเหงื่อแตก หน้าซีด ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น....แล้วฉันมาอยู่ห้องนี้ได้อย่างไง” กึกกึกกึก... ฉันเขย่าลูกกรงเต็มแรง “ต้องมีการเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ” เสียงฉันแหบและสั่นเครือ เพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วสามีฉัน.....สามีฉันอยู่ที่ไหน แล้วเขาจะรู้ไหมว่าฉันอยู่ที่นี่.......ฉันพยายามไล่เรียงความคิดภายในสมอง ใช่แล้ว....เมื่อคืนนี้เรากำลังคุยกันในห้องครัว เขาบอกฉันว่าจะขอหย่า...ฉันเริ่มสะอื้น เขาหาว่าฉันไม่มีเวลาให้ ก็ฉันเป็นหมอนะ ต้องดูแลคนไข้ จะให้มีเวลาอยู่กับเขาทั้งวันทั้งคืนได้อย่างไง ทำไมเขาถึงไม่เข้าใจ เอ๊ะ!! หรือว่า....เขาเป็นคนจับฉันมาอยู่ในนี้...เหงื่อเม็ดโตผุดไปทั่วหน้า
“ไม่....” ฉันตะโกนลั่น
“ถึงเขาจะเป็นตำรวจ เขาจะมาทำกับฉันอย่างนี้ไม่ได้” ฉันโกรธจนปากสั่น
บุรุษพยาบาลนายหนึ่งเดินเข้ามาไขกุญแจห้อง
“เชิญคุณหมอทิพย์...ตามผมมาครับ”
“เขาคงสำนึกผิดแล้วใช่ไหมล่ะ...ฉันรู้”
“ถึงอย่างไรเขาก็ขาดฉันไม่ได้” ฉันเดินตามบุรุษพยาบาลคนนั้นเข้าไปในห้องหนึ่ง ซึ่งเป็นห้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสไม่กว้างมาก ตรงกลางห้องมีเก้าอี้สองตัวหันหน้าชนกัน บุรุษพยาบาลคนเดิมเปิดประตูเดินออกไป พร้อมกับเสียงล็อกกุญแจจากด้านนอก
ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ ฉันนั่งทบทวนไปมากับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทั้งโกรธทั้งแค้นที่ถูกสามีตัวเองหลอกและทรยศได้ขนาดนี้ ฉันยังจำภาพนั้นได้ เขาตะคอกใส่ฉัน เราทะเลาะกัน
รุนแรง “ใช่แล้ว...เขาผลักฉันล้มจนหัวไปชนกับมุมโต๊ะกินข้าว จากนั้น...จากนั้น......โอ๊ย...ทำไมฉันจำไม่ได้” ฉันปวดหัวจนแทบจะระเบิด
แอ๊ด.....เสียงประตูเปิดขึ้น
ชายอายุราว 40 เศษๆ เดินเข้ามาด้วยท่าทีสุภาพ เขาเลื่อนเก้าอี้มานั่งอยู่ตรงข้าม และยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ชุ่มทั่วหน้าผาก จากแสงไฟนีออนสีส้มอ่อนที่กำลังสาดส่องอยู่ระหว่างฉันกับเขา ก็พอจะทำให้มองเห็นริ้วรอยที่กร้านโลกของเขาได้อย่างชัดเจน
“ผมคือหมอสุชัย เป็นหมอจิตเวชประจำโรงพยาบาลนี้ เขาให้ผมมาช่วยจัดการในเรื่องนี้ ก่อนอื่นคุณหมอทิพย์ทำใจให้สบายก่อนนะครับ ผมเข้าใจว่าอาชีพอย่างพวกเรามันอาจจะเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นได้” เขาขยับแว่นให้กระชับขึ้น
“คุณหมอต้องเข้าใจนะครับ ว่าการกระทำของคุณหมอเช่นนี้มันเข้าข่ายกับโรคSchizophrenia ซึ่งอาการของโรคนี้ คุณหมอเองน่าจะทราบดีว่ามันเป็นอย่างไร”
“อะ....อะไรนะ บ้ากันไปใหญ่แล้ว มันไม่เป็นความจริง ฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้น” ฉันระเบิดเสียงออกมาด้วยความแค้น “พวกคุณโกหก สามีฉันสั่งให้พวกคุณมาหลอกฉันใช่ไหม คุณเป็นหมอที่ไร้จรรยาบรรณ ทำไมคุณถึงไปช่วยสามีฉัน คุณกลัวพวกเขาเหรอ” ใบหน้าของฉันเริ่มแดงก่ำ ตาข้างซ้ายเริ่มขยิบถี่ขึ้น
“ใจเย็นๆก่อนครับ”
“จะให้ฉันใจยงใจเย็นได้อย่างไง ฉันถูกใส่ร้ายขนาดนี้”
“แต่ผลการชันสูตรออกมาแล้วนะครับ” เขายกมือขึ้นมาปาดเหงื่อที่ไหลออกมาอย่างไม่หยุด
“ตามร่างกายของผู้ตายมีรอยเล็บที่เกิดจากการขีดข่วนอย่างรุนแรงไปทั่วร่าง จนทำให้สภาพผิวหนังของเขาหลุดยุ่ยออกมาไม่เป็นชิ้นดี และยิ่งไปกว่านั้นทางตำรวจยังได้พบรอยนิ้วมือของคุณบนมีดขนาด ๘ นิ้ว ที่ใช้เป็นอาวุธสับหน้าสามีของคุณ”
เชือกที่ขมวดเกลียวพลันขาดผึง ความอดทนอดกลั้นได้สิ้นสุดลง ไม่มีความยุติธรรมบนโลกนี้แล้ว บัดนี้ความเสียใจได้แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ ......ร่างกายของฉันเริ่มสั่นระริก........
“เห็นอยู่ชัดๆว่าฉันถูกสามีกลั่นแกล้ง มันอยากจะหย่ากับฉัน มันจึงทำทุกวิถีทางที่จะกำจัดฉันออกไปจากชีวิตของมัน มันทำลายทั้งชื่อเสียงและชีวิตของฉันจนป่นปี้ เพื่อที่มัน...จะได้ไปเสพสุขกับอีนังคนอื่น” ฉันตะโกนออกมาอย่างคลุ้มคลั่ง
“ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว ฉันอยากตาย” ฉันวิ่งเอาหัวโขกกำแพงซ้ำแล้ว....ซ้ำเล่า....ซ้ำแล้ว...ซ้ำเล่า เลือดอุ่นๆได้ไหลย้อยจากหน้าผาก ยิ่งโขกแรงเท่าไหร ฉันก็ยิ่งรู้สึกสะใจ ฉันไม่รู้สึกเจ็บปวดแต่อย่างใด
“ขังฉันไว้ทำไม ปล่อยฉัน ปล่อยฉัน” เลือดสีแดงเข้มไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย หมอสุชัยพยายามเข้ามาล็อกตัวฉัน แต่ฉันไม่ยอม ฉันพยายามสะบัดตัวเขาออกไป กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งยิ่งกระตุ้นให้ฉันทำแรงขึ้น....แรงขึ้น ฉันได้ยินแต่เสียง กึก..กึก ของกะโหลกศีรษะที่กำลังแตกเท่านั้น
ฉันรู้สึกตัวอีกครั้ง เมื่อเห็นหมอสุชัยนอนนิ่งจมกองเลือดอยู่กับพื้น ตรงหน้าผากของเขาเปิดแหวะออก แลเห็นกะโหลกศีรษะสีขาวโพลนได้อย่างชัดเจน ภายในกะโหลกศีรษะยุบบุ๋มแตกไม่เป็นรูป มีเศษชิ้นเนื้อที่เละยุ่ยกระจัดกระจายอยู่โดยรอบ ทั่วทั้งใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือดสีแดงฉาน แว่นตาแตกละเอียดหักไม่มีชิ้นดี
ฉันกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ!!
“ไม่....” ฉันตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย เหงื่อเม็ดโตซึมทั่วร่างกาย
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น....แล้วฉันมาอยู่ห้องนี้ได้อย่างไง” กึกกึกกึก... ฉันเขย่าลูกกรงเต็มแรง “ต้องมีการเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ” เสียงฉันแหบและสั่นเครือ เพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น.........
.................................................................................................
เพื่อลง MUMU magazine Vol.03 issue004
|
|